کافه ایما

اگه بشه که شده؛ اما اگه نشه دیگه نمیشه.

پیشاپیش ضمن تبریک سال نو٬ از تمامی دوستان و غیره که با ارسال پیام کوتاه٬ تلفن٬ نامه٬ ای میل٬ کبوتر٬ دود٬... ازدواج بنده را تبریک گفتند کمال تشکر و امتنان را دارا بوده می باشم!!

یکی کار کرد.. پول گذاشت..

یکی وقت گذاشت.. کار کرد..

یه عده حال می کنن!

یسبس
ادامه مطلب

مصطفا یکی که معتمدت هست بهم معرفی کن که من خلاص بشم. بیشتر از این نباشم. شجاع، حسین، امین، هر کی. توی چند روز آینده کار من با کافه یکسره کن. اوضاع خیلی بدی دارم. رست بعدی نه درباره ی ماندن که درباره چطور رفتن من حرف بزنیم. و حتمن قبلش یکی بهم معرفی کن.

بیربط: عصبانی ام از همه چیز. امشب از چیز کافه حالم به هم میخورد. لیلا را ول کردم آمدم بیرون. به عالم و آدم گیر دادم. حتا به پلیس امنیت اجتماعی. توی میدان دوتا پسر جوان داشتند عربده میکشیدند و قرار بود دعوا بکنند. اینها هم از توی ونشان تماشا میکردند. از کنارشان رد شدم. بعد برگشتم و بهشان گفتم اینها را باید ببرید. گفت نیروی انتظامی باید اینها را ببرد. گفتم اینها امنیت اجتماع را به هم میزنند. گفت به ما مربوط نیست و اینکه برو، نایست اینجا. گفتم الان اگر من مزاحم شما شده باشم به خودتان مربوط میشود یا نیروی انتظامی؟ یعنی باید صبر کنید نیروی انتظامی بیاید من را ببرد؟ بعد یک چیزی گفت که ترسیدم. رفتم. الان همچنان عصبانی ام. دارم بر میگردم به همان لمپن خانه. کاشکی کمتر پشنگه ی این گه به شلوارم میخورد.

موافقم. حالا چی؟ دست از سر تلگراف برنداریم؟

هرچیز را پایانی ست.. کافه را هم نیز.

" هیچ جا توالت خونه ی خود آدم نمیشه."

دوستان و عزیزان هم کافه ای..

هم اینک که فرسنگ ها از شما به دورم٬ و دراین روزگار  تلخ و بی مروت که از دوستی ها بوی جوراب ساطع است و رفاقت ها چون آب دماغ٬ آویزان میان آسمان ها و زمین..

پس بر خود واجب می دانم که بگویم هر آن کس که به صفاسیتی برود خری بیش نیست و هماره مغضوب درگاه ما خواهد بود!

تکمله: از آنجا که وقتی پای منافع شخصی به میان می آید همه ترجیح می دهند خر باشند٬ دستکم آبروداری کرده و فوتبال بازی نکنید!